Bilgisayarınızın içini açıp baktığınızda sabit disklerin halen aynı tas aynı hamam olduğunu kolaylıkla görebilirsiniz; boyutları seneler senesi değişmeyen bir dikdörtgenler prizması... Sisteminize güç verdiğinizde hızlanan bir motor sesi, akabinde iğnenin okuma ve yazma sırasında çıkarttığı tıkır tıkır sesleri kim unutabilir ki? Her diskin hazin sonu da hemen hemen "çın çın çın" şeklinde kafa vurma dediğimiz hastalık ile sona erer. Genel işleyiş bu şekilde olmuştur. Üreticiler bu güne kadar oldukça fazla sayıda teknolojileri denemiştir, kimileri patlamıştır kimileri de gerçekten işe yaramıştır. İşe yarayanları madde madde sıralayacak olursak kuşkusuz bunların arasında ilk sıraya "dikey manyetik kayıt" oturur. Çok eskiden firmalar kapasiteyi artırmak için daha geniş plakalar içeren 5.25 inç disk üretmeyi uygun gördüler. Baktılar olmadı fazla sayıda plakayı aynı diskin içine soktular. Kapasiteler siz de çok iyi bilirsiniz senelerce 400-500 GB seviyesinde gezindi ve sonradan dikey kayıt teknolojisi kapasite artırmak isteyen tüm üreticilere derin bir oh çektirdi. Bu teknoloji sayesinde plakalarda artık daha fazla veri depolanmaya başlandı ve birim alanda daha fazla veri yoğunluğu olduğundan tek bir iğne hareketi ile birim zamanda daha yüksek değerlerde okuma ve yazma yapabilmek mümkün oldu. Üstelik devir hızı değişmeden...